Την εχω δηλώσει πολλες φορες την διαφωνία μου στην αποχή καλε μου φιλε Απολλόδωρε. Καταλαβαίνω ότι και ο εξαίρετος αειμνηστος Κασιμάτης, αλλα και ο κ Βαθιώτης ο εκπληκτικός αντινεοταξίτης εχουν πει για την αποχή και ουσιαστικά εχουν το ιδιο κινητρο με ολους μας... την καταστροφή του διεφθαρμένου προδοτικου και νεοταξικου καθεστώτος. Ομως η θέση μου στο θεμα της αποχης ειναι εντελως διαφορετικη και αυτο το στηρίζω σε ένα και μονο επιχείρημα... που πολυ δυσκολα ανατρεπεται.
Ακόμα και 20% του εκλογικου σωματος να παει να ψηφίσει οι απατεώνες αντιδημοκρατικοί καταπατητες τους Συντάγματος θα κυβερνήσουν... άνετα.
Η αποχή θα ειχε σημασία αν υπήρχε ρήτρα στο ελληνικό Σύνταγμα οτι αν η αποχή περάσει το 50% οι εκλογές ειναι ακυρες..... και επαναλαμβάνονται.
Από την ώρα που αυτό δεν υφίσταται, αλλα ταυτοχρόνως έχουμε και σχεδόν αποδεδειγμένη ηλεκτρονική νοθεία η αποχή δεν έχει κανενα αντίκτυπο... Και απλά δημιουργεί ένα ηθικο επιχείρημα στην αντιπολιτευση (αν δεν ειναι του συστήματος κι αυτή) να κατηγορεί την κυβέρνηση για αντιδημοκρατισμό.... και "χεστηκε" η κυβερνηση.
Παλιοτερα έλεγα ότι αν δεν ψηφίσεις δεν εχεις το δικαίωμα να διαμαρτύρεσαι μετα για όσα σου φορτωνει στην ζωή σου η διεφθαρμένη κυβέρνηση... Αυτό το έχω πάρει πίσω ΜΟΝΟ και εξαιρετικά για όσους αντιστέκονται εμπράκτως στην κυβέρνηση όχι μονο με την αποχη τους απο τις εκλογές, αλλα σε κάθε νέο αντισυνταγματικο και νεοταξικο μετρο...
Ομως αδερφε μου Απολλόδωρε δεν το εχω παρει πίσω για όλους τους υπόλοιπους τα εκατομμύρια δηλαδή που απλά έκαναν αποχή γιατί ηθελαν να πανε για μπανιο στην θαλασσα και κατοπιν συνεχιζουν την ζωή τους σαν να μην τρέχει τιποτα και φωναζουν μολις η κυβερνηση τους στριμώχνει με αντιδημοκρατικους νομους και νεοταξικά αίσχη....
Τελος να κλεισω λεγοντας οτι αν πανε στις επομενες εκλογες να ψηφίσουν 8 εκατομμυρια Ελληνες, δυο πραγματα θα συμβουν... Η ΝΔ θα παρει 15%.... τα μικρα κομματα θα χτυπανε 10αρια και θα ειναι εξαιρετικα δυσκολο για την Singular να κάνει την κλασσικη μικρή ηλεκτρονικη νοθεία που απλά τα 3,5% τα κάνει 2,5 για να αφησει εξω καποιο μικρο κομμα ή το αντιστροφο... και όταν ενα κομμα εξουσιας παρει 35% το κάνει ευκολα 37 ή 38 για να του δωσει αυτοδυναμια...
Φαντάσου ένα καζίνο. Ο ιδιοκτήτης ορίζει τους κανόνες, διαλέγει ποιοι μπαίνουν μέσα, ελέγχει την τράπουλα, πληρώνει τον κρουπιέρη και κρατά το ταμείο. Και μετά λέει στους παίκτες:
«Ελάτε να παίξετε. Αν είστε αρκετοί, ίσως αυτή τη φορά με κερδίσετε.»
Το ερώτημα είναι απλό: Ποιος πιστεύει σοβαρά ότι μπορεί να ανατρέψει τον ιδιοκτήτη παίζοντας μέσα στο δικό του καζίνο, με τους δικούς του κανόνες;
Εκεί, συμπάθα με, είναι η αδυναμία του συλλογισμού σου.
Λες ότι η αποχή δεν έχει σημασία επειδή το ελληνικό Σύνταγμα δεν προβλέπει ακύρωση εκλογών αν η αποχή ξεπεράσει το 50%.
Όμως αυτό περιορίζει όλη τη συζήτηση μόνο στη νομική διάσταση.
Αποχή 50%+1 μπορεί να μη δημιουργεί αυτόματη νομική ακυρότητα. Μπορεί όμως να σημαίνει κάτι πολύ σημαντικότερο: πολιτική απονομιμοποίηση.
Δείχνει ότι η πλειοψηφία δεν εμπιστεύεται πλέον τη διαδικασία.
Και αυτό είναι τεράστιο.
Η εξουσία δεν στηρίζεται μόνο στον νόμο. Στηρίζεται και στην κοινωνική αποδοχή, στη συναίνεση.
Άρα το «η αποχή δεν αλλάζει τίποτα» είναι υπεραπλούστευση.
Και κάτι ακόμη.
Μιλάς για τα εκατομμύρια που «πήγαν για μπάνιο» σαν να γνωρίζεις το κίνητρό τους.
Πώς το ξέρεις;
Γιατί αποκλείεις το ενδεχόμενο ότι πολλοί δεν απείχαν από αδιαφορία, αλλά από επίγνωση;
Ότι δηλαδή έχουν καταλάβει πως οι εκλογές, όπως λειτουργούν σήμερα, είναι περισσότερο ένα θέατρο δημοκρατίας παρά πραγματική έκφραση λαϊκής κυριαρχίας;
Σε αυτή την περίπτωση, η αποχή δεν είναι τεμπελιά. Είναι συνειδητή άρνηση συμμετοχής.
Και τώρα θέλω να σου θέσω ένα ερώτημα — όχι να σου αποδώσω θέση, αλλά να δω πού ακριβώς στέκεσαι.
Αφού ο ίδιος μιλάς για:
πιθανή ηλεκτρονική νοθεία,
συστημική χειραγώγηση,
αλλοίωση ποσοστών υπέρ κομμάτων εξουσίας,
τότε απάντησέ μου αυτό:
Πιστεύεις αλήθεια ότι το σύστημα θα επέτρεπε ποτέ σε έναν πραγματικά ανεξάρτητο, μη ελεγχόμενο κομματικό σχηματισμό να απειλήσει σοβαρά την εξουσία του μέσω των εκλογών;
Όχι θεωρητικά — πρακτικά.
Θα άφηνε ποτέ να φτάσει μέχρι τέλους κάποιος που όντως δεν ελέγχεται;
Γιατί αν η απάντησή σου είναι ναι, τότε παραδέχεσαι ότι οι εκλογές μπορούν πράγματι να λειτουργήσουν ως μηχανισμός ανατροπής.
Αν όμως η απάντησή σου είναι όχι, τότε προκύπτει το βασικό παράδοξο:
Πώς μπορείς να λες ότι η λύση είναι η μαζική συμμετοχή σε μια διαδικασία που θεωρείς ήδη ελεγχόμενη;
Εδώ βρίσκεται η αντίφαση.
Από τη μία θεωρείς πιθανή χειραγώγηση. Από την άλλη εναποθέτεις την ελπίδα στην ίδια διαδικασία που θεωρείς ευάλωτη στη χειραγώγηση.
Γι’ αυτό το ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι αν η αποχή ακυρώνει εκλογές βάσει Συντάγματος.
Το πραγματικό ερώτημα είναι άλλο:
Πιστεύεις ότι οι εκλογές είναι πραγματικός μηχανισμός λαϊκής κυριαρχίας ή ένας μηχανισμός νομιμοποίησης του ήδη υπάρχοντος συστήματος;
Αν ισχύει το πρώτο, τότε το επιχείρημά σου στέκει.
Αν όμως έστω εν μέρει ισχύει το δεύτερο, τότε δεν μπορείς να απορρίπτεις τόσο εύκολα τη μαζική αποχή ως άνευ σημασίας.
Η απάντηση σου φιλε μου ειναι σημαντικη και μου δινει την ευκαιρία να διευκρινήσω την δικη μου σε καποια σημεια...
Αν διαβάσεις προσεκτικά θα δεις οτι ειπα ότι η χειραγωγηση μειωνεται όσο ανεβαίνει η συμμετοχή των πολιτών στην ψηφοφορία...
Αντίθετα η αποχή εξυπηρετεί το σύστημα γιατί ψηφίζουν τα κομματόσκυλα και οι ξεπουλημένοι ψηφοφόροι και απλά αλλαζουν κυβερνήσεις μειοψηφίας που ειναι του συστήματος...
Τεράστιο παραδειγμα αποτελεί η συμμετοχή 62% στο δημοψηφισμα του 2015, οπου οπως ξερεις πολυ καλα το συστημα λυσσομανουσε να νικησει το ΝΑΙ και έκανε ότι ηταν δυνατον. Τρομοκρατία, κλεισιμο τραπεζων και γενικως καταστροφολογία για να βγει το ΝΑΙ...
Κι ομως το 62% που πηγε να ψηφίσει τους άλλαξε τα φώτα και δεν μπορουσαν να κάνουν τοση νοθεία, ωστε το 61% που ψήφισε ΟΧΙ να νικηθεί από το 39% που ψηφισε ΝΑΙ...
Να εισαι σιγουρος οτι αν η διαφορα ηταν 52% ΟΧΙ και 48% ΝΑΙ.... τα τελικα αποτελεσματα θα ηταν ανετη νικη του ΝΑΙ.....
Τωρα για υπολοιπα που ειπες ειναι αληθεια οτι το συστημα προσπαθει να μην φτασει καν αυτός που τους απειλει στις καλπες, αλλα δεν του βγαίνει παντα...
Ναι συμφωνω μαζι σου οτι πολλοι εχουν αηδιασει με το συστημα και τα διεφθαρμενα κομματα εξουσία και δεν θέλουν να ψηφίσουν. Κοινως απεχουν ενσυνείδητα από τις εκλογές θεωρώντας ότι το συστημα ασχετως αν ψηφισουν, θα βγαλει εναν δικο του. Εδω ομως ειναι το λαθος... Κι εκει πατανε οι εξουσιαστες και θέλουν να δημιουργησουν στους πολιτες την αίσθηση αυτή, ωστε ολο και περισσοτεροι να ΜΗν πηγαίνουν να ψηφίζουν κι αυτοι να κυβερνάνε με τους οπαδους και τα κομματοσκυλα που τους ψηφίζουν...
Απλά θα λενε τι κρίμα.... οι πολιτες δεν θελουν να ψηφίσουν γιατι προτιμάνε να πανε για μπανιο!!!! Κι ας μην ισχυει εξ ολοκληρου κατι τετοιο...
Το ζητημα ειναι οτι ΟΛΟΙ αυτοί που δεν θελουν να ψηφίσουν είναι ή δεν ειναι αντισυστημικοι ψηφοφόροι;
Προφανως και ειναι και συνεπως αν πάνε να ψηφίσουν θα ψηφίσουν οτιδήποτε άλλο εκτός των κομματων εξουσίας...
Κι αυτό δεν αρεσει καθολου στα μεγαλα κομματα... γιατι μετα τις εκλογες τα υποχρεωνει αναγκαστικά να προβουν σε συνεργασίες που δεν ειναι παντα αρεστες.
Αδερφε μου Απολλόδωρε στο ειπα και εξ αρχης οτι μπορει να εχουμε διαφορετικο τροπο αντιμετωπισης, αλλα προσπαθουμε τον κοινο στοχο. Να ανατρεψουμε το σύστημα εξουσίας που ταλανίζει τον τοπο μας...
Δυστυχως το καταλαβαίνω απολυτα ότι εσυ θεωρεις ότι η αποχη μας δυναμωνει κι οτι οσοι παμε να ψηφίσουμε κανουμε το θέλημα της εξουσίας.
Ομως εγω θεωρω το αντίθετο...
Οσο περισσοτεροι ΔΕΝ ψηφίζουν κανουμε το θέλημα της εξουσίας.
Σκεψου μονο αδερφε μου πόσα χρόνια τωρα μας κυβερνάνε και μας καταστρεφουν κομματα που αν βαλεις σε απολυτους αριθμούς τους ψήφους που πήραν σε σχεση με το ποσοι ψηφισαν δεν ξεπερνανε το 20%...
Κι ομως μπορουν και μας καταστεφουν μονο και μονο γιατί απλά αναγάγουν το συνολο οσων ψηφισαν, σε 100% του εκλογικου σώματος... εσκεμμενα και το 20% γίνεται μαγικα 40 και πανω...
Με προσχημα το ότι δεν πρέπει να εχουμε ακυβερνησία... γνωστη καραμελα.
Ελπιζω αδερφε μου αυτη μας η διχογνωμία να επιφερει καποιο αποτελεσμα και να βλεπουμε και οι δυο αυτούς τους πατριωτες τις άλλης αποψης με κατανόηση.
Εδώ και δεκαετίες οι πολίτες ακούν υποσχέσεις, εξαγγελίες και μεγαλόπνοα προγράμματα που, μετά τις εκλογές, είτε ξεχνιούνται είτε αλλοιώνονται. Αν πράγματι οι υποψήφιοι όλων των κομμάτων και παρατάξεων επιθυμούν να πείσουν τους απέχοντες πολίτες να επιστρέψουν στην κάλπη, υπάρχει ένας απλός, ξεκάθαρος και απόλυτα κατανοητός τρόπος: να αποδείξουν έμπρακτα ότι αναλαμβάνουν προσωπική ευθύνη για όσα υπόσχονται.
Προτείνεται λοιπόν όλοι ανεξαιρέτως οι υποψήφιοι να προσέλθουν ενώπιον συμβολαιογράφου και να υπογράψουν δημόσια και ονομαστικά μια δεσμευτική δήλωση, στην οποία θα περιλαμβάνονται τα εξής:
1. Απόλυτη ευθύνη για τις προεκλογικές δεσμεύσεις
Το προεκλογικό τους πρόγραμμα να επισυνάπτεται στη δήλωση και να φέρει την προσωπική τους υπογραφή. Σε περίπτωση που, εντός συγκεκριμένου χρονικού διαστήματος από την ανάληψη των καθηκόντων τους, δεν έχουν υλοποιήσει όσα δεσμεύτηκαν δημόσια να πράξουν, να υφίστανται σοβαρές προσωπικές συνέπειες. Η πολιτική δεν μπορεί να συνεχίσει να είναι ο μοναδικός χώρος όπου οι υποσχέσεις δίνονται χωρίς καμία απολύτως ευθύνη για την αθέτησή τους.
2. Θεσμοθέτηση του δικαιώματος ανάκλησης των εκλεγμένων
Πρώτη νομοθετική πράξη όλων των εκλεγμένων να είναι η κατοχύρωση του αδιαπραγμάτευτου δικαιώματος του ελληνικού λαού να ανακαλεί οποτεδήποτε έναν αιρετό εκπρόσωπο, όταν κρίνει ότι αποδείχθηκε ανεπαρκής, αναξιόπιστος ή ασυνεπής προς τις δεσμεύσεις του. Η λαϊκή εντολή δεν μπορεί να αποτελεί λευκή επιταγή για τέσσερα χρόνια. Όποιος εκλέγεται οφείλει να λογοδοτεί διαρκώς σε αυτούς που τον εξέλεξαν.
3. Ενίσχυση της άμεσης συμμετοχής των πολιτών στις αποφάσεις
Παράλληλα, να θεσπιστούν διαδικασίες μέσω των οποίων οι πολίτες θα έχουν ουσιαστικό και αποφασιστικό λόγο στα μεγάλα ζητήματα της χώρας. Η τεχνολογία πλέον παρέχει τα μέσα ώστε η λαϊκή βούληση να καταγράφεται άμεσα, γρήγορα και με διαφάνεια. Σε μια σύγχρονη δημοκρατία, η συμμετοχή των πολιτών δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στην ημέρα των εκλογών, αλλά να αποτελεί διαρκή και ενεργό διαδικασία.
Το πραγματικό ερώτημα είναι απλό:
Αν οι πολιτικοί πιστεύουν πραγματικά στα λόγια τους, γιατί να φοβούνται να δεσμευτούν προσωπικά γι' αυτά;
Αν είναι βέβαιοι ότι θα τηρήσουν τις υποσχέσεις τους, γιατί να μην αποδεχθούν μηχανισμούς λογοδοσίας;
Αν πράγματι θεωρούν ότι η εξουσία πηγάζει από τον λαό, γιατί να μην επιστρέψουν στον λαό το δικαίωμα ελέγχου, ανάκλησης και ουσιαστικής συμμετοχής στις αποφάσεις;
Ίσως τότε εκατομμύρια πολίτες που σήμερα απέχουν από τις εκλογές να αισθανθούν ότι η ψήφος τους αποκτά ξανά πραγματική αξία. Γιατί η εμπιστοσύνη δεν κερδίζεται με συνθήματα και υποσχέσεις· κερδίζεται με δεσμεύσεις, ευθύνη, διαφάνεια και λογοδοσία. Μόνο τότε η δημοκρατία παύει να είναι μια τυπική διαδικασία ανά τετραετία και μετατρέπεται σε καθημερινή έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας.
Την εχω δηλώσει πολλες φορες την διαφωνία μου στην αποχή καλε μου φιλε Απολλόδωρε. Καταλαβαίνω ότι και ο εξαίρετος αειμνηστος Κασιμάτης, αλλα και ο κ Βαθιώτης ο εκπληκτικός αντινεοταξίτης εχουν πει για την αποχή και ουσιαστικά εχουν το ιδιο κινητρο με ολους μας... την καταστροφή του διεφθαρμένου προδοτικου και νεοταξικου καθεστώτος. Ομως η θέση μου στο θεμα της αποχης ειναι εντελως διαφορετικη και αυτο το στηρίζω σε ένα και μονο επιχείρημα... που πολυ δυσκολα ανατρεπεται.
Ακόμα και 20% του εκλογικου σωματος να παει να ψηφίσει οι απατεώνες αντιδημοκρατικοί καταπατητες τους Συντάγματος θα κυβερνήσουν... άνετα.
Η αποχή θα ειχε σημασία αν υπήρχε ρήτρα στο ελληνικό Σύνταγμα οτι αν η αποχή περάσει το 50% οι εκλογές ειναι ακυρες..... και επαναλαμβάνονται.
Από την ώρα που αυτό δεν υφίσταται, αλλα ταυτοχρόνως έχουμε και σχεδόν αποδεδειγμένη ηλεκτρονική νοθεία η αποχή δεν έχει κανενα αντίκτυπο... Και απλά δημιουργεί ένα ηθικο επιχείρημα στην αντιπολιτευση (αν δεν ειναι του συστήματος κι αυτή) να κατηγορεί την κυβέρνηση για αντιδημοκρατισμό.... και "χεστηκε" η κυβερνηση.
Παλιοτερα έλεγα ότι αν δεν ψηφίσεις δεν εχεις το δικαίωμα να διαμαρτύρεσαι μετα για όσα σου φορτωνει στην ζωή σου η διεφθαρμένη κυβέρνηση... Αυτό το έχω πάρει πίσω ΜΟΝΟ και εξαιρετικά για όσους αντιστέκονται εμπράκτως στην κυβέρνηση όχι μονο με την αποχη τους απο τις εκλογές, αλλα σε κάθε νέο αντισυνταγματικο και νεοταξικο μετρο...
Ομως αδερφε μου Απολλόδωρε δεν το εχω παρει πίσω για όλους τους υπόλοιπους τα εκατομμύρια δηλαδή που απλά έκαναν αποχή γιατί ηθελαν να πανε για μπανιο στην θαλασσα και κατοπιν συνεχιζουν την ζωή τους σαν να μην τρέχει τιποτα και φωναζουν μολις η κυβερνηση τους στριμώχνει με αντιδημοκρατικους νομους και νεοταξικά αίσχη....
Τελος να κλεισω λεγοντας οτι αν πανε στις επομενες εκλογες να ψηφίσουν 8 εκατομμυρια Ελληνες, δυο πραγματα θα συμβουν... Η ΝΔ θα παρει 15%.... τα μικρα κομματα θα χτυπανε 10αρια και θα ειναι εξαιρετικα δυσκολο για την Singular να κάνει την κλασσικη μικρή ηλεκτρονικη νοθεία που απλά τα 3,5% τα κάνει 2,5 για να αφησει εξω καποιο μικρο κομμα ή το αντιστροφο... και όταν ενα κομμα εξουσιας παρει 35% το κάνει ευκολα 37 ή 38 για να του δωσει αυτοδυναμια...
Φίλε Θάνο, η θέση σου μου θυμίζει μια παραβολή.
Φαντάσου ένα καζίνο. Ο ιδιοκτήτης ορίζει τους κανόνες, διαλέγει ποιοι μπαίνουν μέσα, ελέγχει την τράπουλα, πληρώνει τον κρουπιέρη και κρατά το ταμείο. Και μετά λέει στους παίκτες:
«Ελάτε να παίξετε. Αν είστε αρκετοί, ίσως αυτή τη φορά με κερδίσετε.»
Το ερώτημα είναι απλό: Ποιος πιστεύει σοβαρά ότι μπορεί να ανατρέψει τον ιδιοκτήτη παίζοντας μέσα στο δικό του καζίνο, με τους δικούς του κανόνες;
Εκεί, συμπάθα με, είναι η αδυναμία του συλλογισμού σου.
Λες ότι η αποχή δεν έχει σημασία επειδή το ελληνικό Σύνταγμα δεν προβλέπει ακύρωση εκλογών αν η αποχή ξεπεράσει το 50%.
Όμως αυτό περιορίζει όλη τη συζήτηση μόνο στη νομική διάσταση.
Αποχή 50%+1 μπορεί να μη δημιουργεί αυτόματη νομική ακυρότητα. Μπορεί όμως να σημαίνει κάτι πολύ σημαντικότερο: πολιτική απονομιμοποίηση.
Δείχνει ότι η πλειοψηφία δεν εμπιστεύεται πλέον τη διαδικασία.
Και αυτό είναι τεράστιο.
Η εξουσία δεν στηρίζεται μόνο στον νόμο. Στηρίζεται και στην κοινωνική αποδοχή, στη συναίνεση.
Άρα το «η αποχή δεν αλλάζει τίποτα» είναι υπεραπλούστευση.
Και κάτι ακόμη.
Μιλάς για τα εκατομμύρια που «πήγαν για μπάνιο» σαν να γνωρίζεις το κίνητρό τους.
Πώς το ξέρεις;
Γιατί αποκλείεις το ενδεχόμενο ότι πολλοί δεν απείχαν από αδιαφορία, αλλά από επίγνωση;
Ότι δηλαδή έχουν καταλάβει πως οι εκλογές, όπως λειτουργούν σήμερα, είναι περισσότερο ένα θέατρο δημοκρατίας παρά πραγματική έκφραση λαϊκής κυριαρχίας;
Σε αυτή την περίπτωση, η αποχή δεν είναι τεμπελιά. Είναι συνειδητή άρνηση συμμετοχής.
Και τώρα θέλω να σου θέσω ένα ερώτημα — όχι να σου αποδώσω θέση, αλλά να δω πού ακριβώς στέκεσαι.
Αφού ο ίδιος μιλάς για:
πιθανή ηλεκτρονική νοθεία,
συστημική χειραγώγηση,
αλλοίωση ποσοστών υπέρ κομμάτων εξουσίας,
τότε απάντησέ μου αυτό:
Πιστεύεις αλήθεια ότι το σύστημα θα επέτρεπε ποτέ σε έναν πραγματικά ανεξάρτητο, μη ελεγχόμενο κομματικό σχηματισμό να απειλήσει σοβαρά την εξουσία του μέσω των εκλογών;
Όχι θεωρητικά — πρακτικά.
Θα άφηνε ποτέ να φτάσει μέχρι τέλους κάποιος που όντως δεν ελέγχεται;
Γιατί αν η απάντησή σου είναι ναι, τότε παραδέχεσαι ότι οι εκλογές μπορούν πράγματι να λειτουργήσουν ως μηχανισμός ανατροπής.
Αν όμως η απάντησή σου είναι όχι, τότε προκύπτει το βασικό παράδοξο:
Πώς μπορείς να λες ότι η λύση είναι η μαζική συμμετοχή σε μια διαδικασία που θεωρείς ήδη ελεγχόμενη;
Εδώ βρίσκεται η αντίφαση.
Από τη μία θεωρείς πιθανή χειραγώγηση. Από την άλλη εναποθέτεις την ελπίδα στην ίδια διαδικασία που θεωρείς ευάλωτη στη χειραγώγηση.
Γι’ αυτό το ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι αν η αποχή ακυρώνει εκλογές βάσει Συντάγματος.
Το πραγματικό ερώτημα είναι άλλο:
Πιστεύεις ότι οι εκλογές είναι πραγματικός μηχανισμός λαϊκής κυριαρχίας ή ένας μηχανισμός νομιμοποίησης του ήδη υπάρχοντος συστήματος;
Αν ισχύει το πρώτο, τότε το επιχείρημά σου στέκει.
Αν όμως έστω εν μέρει ισχύει το δεύτερο, τότε δεν μπορείς να απορρίπτεις τόσο εύκολα τη μαζική αποχή ως άνευ σημασίας.
Η απάντηση σου φιλε μου ειναι σημαντικη και μου δινει την ευκαιρία να διευκρινήσω την δικη μου σε καποια σημεια...
Αν διαβάσεις προσεκτικά θα δεις οτι ειπα ότι η χειραγωγηση μειωνεται όσο ανεβαίνει η συμμετοχή των πολιτών στην ψηφοφορία...
Αντίθετα η αποχή εξυπηρετεί το σύστημα γιατί ψηφίζουν τα κομματόσκυλα και οι ξεπουλημένοι ψηφοφόροι και απλά αλλαζουν κυβερνήσεις μειοψηφίας που ειναι του συστήματος...
Τεράστιο παραδειγμα αποτελεί η συμμετοχή 62% στο δημοψηφισμα του 2015, οπου οπως ξερεις πολυ καλα το συστημα λυσσομανουσε να νικησει το ΝΑΙ και έκανε ότι ηταν δυνατον. Τρομοκρατία, κλεισιμο τραπεζων και γενικως καταστροφολογία για να βγει το ΝΑΙ...
Κι ομως το 62% που πηγε να ψηφίσει τους άλλαξε τα φώτα και δεν μπορουσαν να κάνουν τοση νοθεία, ωστε το 61% που ψήφισε ΟΧΙ να νικηθεί από το 39% που ψηφισε ΝΑΙ...
Να εισαι σιγουρος οτι αν η διαφορα ηταν 52% ΟΧΙ και 48% ΝΑΙ.... τα τελικα αποτελεσματα θα ηταν ανετη νικη του ΝΑΙ.....
Τωρα για υπολοιπα που ειπες ειναι αληθεια οτι το συστημα προσπαθει να μην φτασει καν αυτός που τους απειλει στις καλπες, αλλα δεν του βγαίνει παντα...
Ναι συμφωνω μαζι σου οτι πολλοι εχουν αηδιασει με το συστημα και τα διεφθαρμενα κομματα εξουσία και δεν θέλουν να ψηφίσουν. Κοινως απεχουν ενσυνείδητα από τις εκλογές θεωρώντας ότι το συστημα ασχετως αν ψηφισουν, θα βγαλει εναν δικο του. Εδω ομως ειναι το λαθος... Κι εκει πατανε οι εξουσιαστες και θέλουν να δημιουργησουν στους πολιτες την αίσθηση αυτή, ωστε ολο και περισσοτεροι να ΜΗν πηγαίνουν να ψηφίζουν κι αυτοι να κυβερνάνε με τους οπαδους και τα κομματοσκυλα που τους ψηφίζουν...
Απλά θα λενε τι κρίμα.... οι πολιτες δεν θελουν να ψηφίσουν γιατι προτιμάνε να πανε για μπανιο!!!! Κι ας μην ισχυει εξ ολοκληρου κατι τετοιο...
Το ζητημα ειναι οτι ΟΛΟΙ αυτοί που δεν θελουν να ψηφίσουν είναι ή δεν ειναι αντισυστημικοι ψηφοφόροι;
Προφανως και ειναι και συνεπως αν πάνε να ψηφίσουν θα ψηφίσουν οτιδήποτε άλλο εκτός των κομματων εξουσίας...
Κι αυτό δεν αρεσει καθολου στα μεγαλα κομματα... γιατι μετα τις εκλογες τα υποχρεωνει αναγκαστικά να προβουν σε συνεργασίες που δεν ειναι παντα αρεστες.
Αδερφε μου Απολλόδωρε στο ειπα και εξ αρχης οτι μπορει να εχουμε διαφορετικο τροπο αντιμετωπισης, αλλα προσπαθουμε τον κοινο στοχο. Να ανατρεψουμε το σύστημα εξουσίας που ταλανίζει τον τοπο μας...
Δυστυχως το καταλαβαίνω απολυτα ότι εσυ θεωρεις ότι η αποχη μας δυναμωνει κι οτι οσοι παμε να ψηφίσουμε κανουμε το θέλημα της εξουσίας.
Ομως εγω θεωρω το αντίθετο...
Οσο περισσοτεροι ΔΕΝ ψηφίζουν κανουμε το θέλημα της εξουσίας.
Σκεψου μονο αδερφε μου πόσα χρόνια τωρα μας κυβερνάνε και μας καταστρεφουν κομματα που αν βαλεις σε απολυτους αριθμούς τους ψήφους που πήραν σε σχεση με το ποσοι ψηφισαν δεν ξεπερνανε το 20%...
Κι ομως μπορουν και μας καταστεφουν μονο και μονο γιατί απλά αναγάγουν το συνολο οσων ψηφισαν, σε 100% του εκλογικου σώματος... εσκεμμενα και το 20% γίνεται μαγικα 40 και πανω...
Με προσχημα το ότι δεν πρέπει να εχουμε ακυβερνησία... γνωστη καραμελα.
Ελπιζω αδερφε μου αυτη μας η διχογνωμία να επιφερει καποιο αποτελεσμα και να βλεπουμε και οι δυο αυτούς τους πατριωτες τις άλλης αποψης με κατανόηση.
Ελπιζω στο τελος να βρουμε την ακρη...
Ειδάλλως θα παμε ολοι χαμενοι.
Και τώρα ας περάσουμε από τα λόγια στις πράξεις.
Εδώ και δεκαετίες οι πολίτες ακούν υποσχέσεις, εξαγγελίες και μεγαλόπνοα προγράμματα που, μετά τις εκλογές, είτε ξεχνιούνται είτε αλλοιώνονται. Αν πράγματι οι υποψήφιοι όλων των κομμάτων και παρατάξεων επιθυμούν να πείσουν τους απέχοντες πολίτες να επιστρέψουν στην κάλπη, υπάρχει ένας απλός, ξεκάθαρος και απόλυτα κατανοητός τρόπος: να αποδείξουν έμπρακτα ότι αναλαμβάνουν προσωπική ευθύνη για όσα υπόσχονται.
Προτείνεται λοιπόν όλοι ανεξαιρέτως οι υποψήφιοι να προσέλθουν ενώπιον συμβολαιογράφου και να υπογράψουν δημόσια και ονομαστικά μια δεσμευτική δήλωση, στην οποία θα περιλαμβάνονται τα εξής:
1. Απόλυτη ευθύνη για τις προεκλογικές δεσμεύσεις
Το προεκλογικό τους πρόγραμμα να επισυνάπτεται στη δήλωση και να φέρει την προσωπική τους υπογραφή. Σε περίπτωση που, εντός συγκεκριμένου χρονικού διαστήματος από την ανάληψη των καθηκόντων τους, δεν έχουν υλοποιήσει όσα δεσμεύτηκαν δημόσια να πράξουν, να υφίστανται σοβαρές προσωπικές συνέπειες. Η πολιτική δεν μπορεί να συνεχίσει να είναι ο μοναδικός χώρος όπου οι υποσχέσεις δίνονται χωρίς καμία απολύτως ευθύνη για την αθέτησή τους.
2. Θεσμοθέτηση του δικαιώματος ανάκλησης των εκλεγμένων
Πρώτη νομοθετική πράξη όλων των εκλεγμένων να είναι η κατοχύρωση του αδιαπραγμάτευτου δικαιώματος του ελληνικού λαού να ανακαλεί οποτεδήποτε έναν αιρετό εκπρόσωπο, όταν κρίνει ότι αποδείχθηκε ανεπαρκής, αναξιόπιστος ή ασυνεπής προς τις δεσμεύσεις του. Η λαϊκή εντολή δεν μπορεί να αποτελεί λευκή επιταγή για τέσσερα χρόνια. Όποιος εκλέγεται οφείλει να λογοδοτεί διαρκώς σε αυτούς που τον εξέλεξαν.
3. Ενίσχυση της άμεσης συμμετοχής των πολιτών στις αποφάσεις
Παράλληλα, να θεσπιστούν διαδικασίες μέσω των οποίων οι πολίτες θα έχουν ουσιαστικό και αποφασιστικό λόγο στα μεγάλα ζητήματα της χώρας. Η τεχνολογία πλέον παρέχει τα μέσα ώστε η λαϊκή βούληση να καταγράφεται άμεσα, γρήγορα και με διαφάνεια. Σε μια σύγχρονη δημοκρατία, η συμμετοχή των πολιτών δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στην ημέρα των εκλογών, αλλά να αποτελεί διαρκή και ενεργό διαδικασία.
Το πραγματικό ερώτημα είναι απλό:
Αν οι πολιτικοί πιστεύουν πραγματικά στα λόγια τους, γιατί να φοβούνται να δεσμευτούν προσωπικά γι' αυτά;
Αν είναι βέβαιοι ότι θα τηρήσουν τις υποσχέσεις τους, γιατί να μην αποδεχθούν μηχανισμούς λογοδοσίας;
Αν πράγματι θεωρούν ότι η εξουσία πηγάζει από τον λαό, γιατί να μην επιστρέψουν στον λαό το δικαίωμα ελέγχου, ανάκλησης και ουσιαστικής συμμετοχής στις αποφάσεις;
Ίσως τότε εκατομμύρια πολίτες που σήμερα απέχουν από τις εκλογές να αισθανθούν ότι η ψήφος τους αποκτά ξανά πραγματική αξία. Γιατί η εμπιστοσύνη δεν κερδίζεται με συνθήματα και υποσχέσεις· κερδίζεται με δεσμεύσεις, ευθύνη, διαφάνεια και λογοδοσία. Μόνο τότε η δημοκρατία παύει να είναι μια τυπική διαδικασία ανά τετραετία και μετατρέπεται σε καθημερινή έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας.